Wspólnota benedyktynek reformy chełmińskiej 1589 - 1866

 

Wspólnota przybyła tu z Chełmna k. Torunia, przysłana przez Matkę Magdalenę Mortęską, która wcześniej osobiści dwukrotnie odwiedziła ten Dom.

Znamy imiona i nazwiska Sióstr, które tu składały śluby i tu odeszły do wieczności.

2006-Zarnowiec-193

Do dziś wspominamy je w naszych modlitwach - każdą w dzień jej zgonu, podczas codziennych Nieszporów.

Było ich przez ten czas prawie 200.

A oto nazwiska 11 Matek Ksień Żarnowieckich sprzed kasaty:

  1. Barbara Knutówna (I)– wybrana w 1617r. –zm.
  2. Zofia Sapieżanka – obrana Ksienią 3VIII 1638 – zm.2 Ix 1638 – nie zdążyła otrzymać benedykcji
  3. Barbara Knutowna (II) – wybrana 1638 –zm.1649
  4. Elżbieta Heidensteinówna –była Ksienią przez 37 lat (1650 – 1687)
  5. Marianna Wesslówna –Ksieni w latach 1687 -1702
  6. Filipina Wustenhoffówna – wybrana w 1702 – zm.1719
  7. Konstancja Zapędowska – Matka Ksieni w latach 1719 - 1736
  8. Anna Trzcińska  - wybrana Ksienią w 1737 r.-  zm.1746 –założyła 2 bractwa :szkaplerzne i św. Anny –kult tej Świętej w parafii żarnowieckiej jest żywy do dziś.
  9. Jadwiga Kalkszteinówna – obrana Ksienią w 1746 – odnowiła kościół, dożyła rozbiorów i szykan pruskich, zm. 1797r.
  10. Zuzanna Pobłocka  – Ksieni w latach 1798 –1804 – na jej ręce składają śluby ostatnie Siostry
  11. Katarzyna Gowińska – Ksieni od 1806 - 1830, za jej czasów rząd pruski zamknął nowicjat

dawne-wejsci-na-chor-zakonnyWśród Sióstr były konwerski ( Siostry II chóru) i tzw. Siostry chórowe, chłopki i mieszczanki, szafarki , przeorysze, hafciarki, mistrzynie (nowicjatu), furtianki, kustoszki, sekretarki i kantorki.

Przy niektórych nazwiskach znajdujemy dopiski o tym jak żyły:

„Wielka powinności zakonnych obserwantka”

„Wysokich cnót, a mianowicie pokory i wzgardy siebie miłośnica”

„Kochana i wielce potrzebna, wzór zakonności”

„Wielce w chwale Bożej pracowita”

„Do chwały Bożej osobiście żarliwa”.........

Ostatnia Siostra, która składała śluby w Żarnowcu Dorota Dobrzewińska zmarła w 1855r.

karta-tytulowa-XVII-wiecznego-antyfonarzaXVIII-wieczna-karta-antyfonarza

 

W 1832 konwent powiększył się o benedyktynki z Torunia, które przybyły tu po kasacie swego klasztoru.

Po benedyktynkach sprzed kasaty pruskiej pozostały haftowane ornaty, kapy, vella, bursy, stuły, manipularze, księgi liturgiczne, rzeźby barokowe, barokowo – rokokowy wystrój kościoła klasztornego, zabudowania gospodarcze, alejka grabowa w klasztornym ogrodzie, po której do dziś spacerujemy i gdzie o każdej porze roku dobrze jest się modlić.

Ostatnia benedyktynka po kasacie, S. Zofia Winnicka – mniszka toruńska zmarła 1.września 1866r. Ostatnie 10 lat swego życia trwała na modlitwie sama jedna. Kobiety żarnowieckie przynosiły jej jedzenie. Po jej śmierci nastał czas 80 – letniej nieobecności mniszek benedyktynek w Żarnowcu na Pomorzu.

oltarz-sw.Barbary-z-I.-pol.-XVII-wornat1podstawa-barokowej-chrzcielnicy

 

Ale ścięty pień drzewa odrasta i znów się zieleni...

Herb-opactwa-na-Monte-Cassino-symbol-odradzajacego-sie-zycia

   

renesansowa-malowana-skrzynia-posaznaXVIII-wieczne-stalle