Obchody złotego Jubileuszu S.Przeoryszy Gabrieli OSB

Zloty-jubil1

 

          W niedzielę 4 maja 2014 odprawiona została w naszej Kaplicy uroczysta Msza św. koncelebrowana z okazji 50 – lecia profesji monastycznej S. Przeoryszy Gabrieli Żądło OSB. Eucharystię sprawowali dwaj Bratankowie S. Jubilatki – Ks. Piotr Żądło i Ks. Zbyszek Żądło, a także Ks. Zygmunt Niewęgłowski i Ks. Mirosław Strożka.
Na zakończenie Liturgii S. Przeorysza otrzymała jubileuszowy krzyż, a także specjalne imienne błogosławieństwo Ojca Św. Franciszka z tej okazji. Wielu było zaproszonych Gości z Rodziny i Przyjaciół Klasztoru, którzy po Eucharystii, uczestniczyli w świątecznym obiedzie na krużganku.

TRIDUUM  PASCHALNE

 

Wielki Czwartek

Wielki-CzwartekTo dzień dziękczynienia za dar Eucharystii i kapłaństwa.

W naszym Opactwie w tym dniu obiad jest bardziej uroczysty.

Jedyny raz w roku nasza Matka służy Siostrom podając do stołu. W czasie posiłku jest czytana Ewangelia św. Jana – fragmenty opisujące przeżywane w Liturgii zdarzenia: Ostatnia

wieczerza, Mowa Pożegnalna.

Po południu w naszej Kaplicy – Uroczysta Msza św. Wieczerzy Pańskiej, a później adoracja Najświętszego Sakramentu w ciemnicy.

 

Wielki Piątek

Dzień Męki i śmierci Pana Jezusa.Wielki-Piatek

Rano odprawiamy uroczystą, śpiewaną

Godzinę czytań z Jutrznią.

Obiad w milczeniu.

O 15.00 rozpoczyna się Liturgia Wielkiego Piątku.

Później adoracja Najświętszego Sakramentu w Grobie Pańskim, która trwa do Liturgii Wigilii Paschalnej.

 

Wielka Sobota

Cisza-Wielkiej-SobotyDzień milczenia i oczekiwania.

Rano odprawiamy uroczystą, śpiewaną

Godzinę czytań z Jutrznią.

W ciągu dnia, po południu, poświecenie pokarmów świątecznych. Trwamy jednak w skupieniu.

Podczas posiłków milczenie.

Pod wieczór Nieszpory Wielkiej Soboty z bardzo uroczystym łacińskim Responsorim: Chrystus ………………..

Gdy jest już bardzo ciemno, najczęściej około 23.30 rozpoczynamy Liturgię Wigilii Paschalnej.

Czytamy wszystkie przewidziane na tę noc czytania. To szczytowy moment w Liturgii całego Roku, więc staramy się , by wszystko było uroczyste i piękne.

 

Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego

Tego dnia ze względu na późną porę spoczynku,Pan-Jezus-wstaje-z-grobu

śpimy nieco dłużej. Po uroczystej Jutrzni, wspólne śniadanie z radosnymi rozmowami. Na początku dzielenie się świeconym jajkiem i życzenia świąteczne.

Pod koniec śniadania otrzymujemy listy, które w ciągu całego Wielkiego Postu przychodziły do Sióstr.
Obchody Triduum Paschalnego kończą uroczyste Nieszpory.

 

21.03.2014 – Uroczystość Przejścia do nieba naszego Patryjarchy - św. Benedykta.

ilustracja-do-21.03Biograf św. Benedykta –św. Grzegorz Wielki, papież, pisze o tym momencie Jego życia tak:

„W roku, w którym miał ten świat już opuścić, dzień świętej swojej śmierci przepowiedział(...)

Na sześć dni przed śmiercią polecił otworzyć swój grobowiec. Wkrótce też dostał silnej gorączki, która bardzo go męczyła. Z dnia na dzień stan jego się pogarszał, dnia zaś szóstego poprosił uczniów, by zanieśli go do oratorium ( miejsca wspólnotowej modlitwy), gdzie przyjął Ciało i Krew Pana, a umacniając swe osłabłe członki na ramionach uczniów, podniósł ręce do nieba i wśród słów modlitwy wydał ostatnie tchnienie.”

Uczniowie przebywający daleko ujrzeli zapowiedziana przez Benedykta wizję : ..drogę usłaną kobiercami i jaśniejącą niezliczonymi pochodniami, która wiodła prosto ku wschodowi, od celi Benedykta aż do nieba. Stał na niej mąż promienny nakazujący cześć swoją postawą - i ten ich zapytał, co to jest za droga. Gdy przyznali, że nie wiedzą- sam wyjaśnił : „ To jest droga, którą umiłowany przez Pana Benedykt wstąpił do nieba.”

W naszym Domu jest to uroczystość . Wpatrujemy się w tym dniu jeszcze intensywniej w przykład naszego św. założyciela, który od wieków jest czczony także jako Patron dobrej śmieci.

Św. Ignacy Loyola pisał: „Jakie życie, taka śmierć” – te słowa sprawdziły się w życiu i śmierci św. Benedykta.

Wielki Post

KrzyzŚroda Popielcowa rozpoczyna okres Wielkiego Postu. To dla nas szczególny czas przylgnięcia na nowo całym sercem do Pana.

Św. Benedykt w Regule pisze o tym czasie w dwóch rozdziałach:

 

49. O zachowaniu Wielkiego Postu

„1 Dobrze by było wprawdzie, by mnich w każdym czasie żył tak, jak należy żyć w Wielkim Poście, 2 lecz tylko nieliczni mają taki stopień cnoty. Dlatego też radzimy, żeby przynajmniej w dniach Wielkiego Postu bracia zachowali nienaruszoną nieskazitelność swego życia, 3 usiłując naprawić w tych świętych dniach wszelkie zaniedbania innych okresów. 4 Uczynimy to wówczas w sposób godny, jeśli będziemy wystrzegać się wszelkich błędów, oddamy się zaś modlitwie zmieszanej ze łzami, czytaniu, skrusze serca i wyrzeczeniu.

5 Tak więc w tych dniach dorzućmy coś niecoś do zwykłych obowiązków naszej służby: dodatkowe modlitwy, ograniczenia w jedzeniu i piciu. 6 Niechaj każdy ponad wyznaczoną sobie miarę z własnej woli ofiaruje coś Bogu w radości Ducha Świętego (1 Tes 1,6), 7 to znaczy: niechaj odmówi swojemu ciału trochę z jedzenia, picia, snu, rozmów, czy żartów i niech wygląda świętej Paschy pełen duchowej radości i tęsknoty.

8 Każdy jednak powinien przedstawić swemu opatowi, co zamierza ofiarować, aby ofiara ta została objęta jego modlitwą i wolą. 9 To bowiem, co dzieje się bez zgody ojca duchownego, zostanie poczytane za zuchwalstwo i zarozumiałość, nie za zasługę. 10 Wszystko zatem należy czynić za zgodą opata.

 

48. O codziennej pracy fizycznej

(…)

14 W dniach Wielkiego Postu od rana do końca godziny trzeciej niech poświęcą czas czytaniu, a następnie do końca godziny dziesiątej wykonują powierzoną im pracę. 15 W tych dniach Postu każdy otrzyma z biblioteki jedną książkę, którą powinien przeczytać od pierwszej do ostatniej strony w całości. 16 Książki te trzeba rozdać na początku Wielkiego Postu.”

Tak więc, każda z Sióstr podejmuje dodatkowe zobowiązania : dodatkowe modlitwy, dodatkowe umartwienia w jedzeniu i piciu, oraz wyznacza sobie zakres jałmużny wielkopostnej – w formie dobrych uczynków, czy dodatkowej pracy na rzecz Wspólnoty. Wszystko przedstawia Przełożonej.

W Wielkim Poście, tak jak w Adwencie, nie przyjmujemy gości na rekolekcje czy odwiedziny.   Także nie otrzymujemy, ani nie piszemy listów. Wszystkie, które w tym czasie przyjdą dostajemy podczas wielkanocnego śniadania.

Każda z Sióstr otrzymuje też z biblioteki duchową lekturę, którą ma obowiązek przeczytać.

Wielki Post, jak powiedział Papież Franciszek  „jest drogą Ludu Bożego ku Wielkanocy, drogą nawrócenia, walki ze złem bronią modlitwy, postu i miłosierdzia.” I mówił dalej: „Ludzkość potrzebuje sprawiedliwości, pojednania, pokoju i może je mieć, tylko powracając całym sercem do Boga, który jest ich źródłem.”

Nie jest obojętne to, jak żyjemy, jak podejmujemy łaskę Wielkiego Postu, bo każdy swoją postawą przyczynia się do wzrostu lub osłabienia nie tylko siebie samego, ale też i innych, naszych sióstr i braci, bo stanowimy „jedno ciało w Chrystusie”.

Uroczystość św. Scholastyki

 

Sw.Scholastyka-nasza10 lutego obchodzimy Uroczystość św. Scholastyki, bliźniaczej siostry św. Benedykta. Ona to właśnie jest duchową Matką Mniszek Benedyktynek. Urodziła się ok. roku 480 w Nursji (Włochy), a zmarła prawdopodobnie w 542 (wg. Encyklopedii Katolickiej) lub 547 wg. innych źródeł.

Jak informuje nas św. Grzegorz Wielki w II Księdze Dialogów, św. Scholastyka „od najwcześniejszego dzieciństwa była poświęcona wszechmogącemu Panu”. Założyła pierwszy Klasztor mniszek żyjących wg. Reguły św. Benedykta. W V – VI wieku nie było w Kościele zwyczaju, by kobieta zakładała nowy zakon.

Miała zwyczaj odwiedzania swego Brata raz w roku. Spotkania odbywały się na ziemi klasztornej w grocie, która zachowała się do dziś. Prowadzili wówczas duchowe rozmowy. O czym dokładnie rozmawiali? - nie wiemy. Dla potomnych pozostał opis cudu nagłej burzy z ulewą, błyskawicami i piorunami, która rozpętała się, po serdecznej modlitwie świętej mniszki . Usłyszała bowiem odmowę Brata na jej prośbę, by tym razem rozmawiać całą noc, aż do rana. Św. Benedykt pragnął być posłuszny swej Regule zakonnej i wrócić na noc do klasztoru. Pan wysłuchał miłującego serca Scholastyki, która może już przeczuwała, że to jest ich ostatnie na tej ziemi spotkanie i zesłał tak gwałtowną burzę, że Benedykt z towarzyszącymi mu Braćmi, chcąc – nie chcąc, musieli pozostać w grocie. „ Więcej osiągnęła ta, która więcej kochała”, podsumowuje opowiadanie św. Grzegorz Wielki.Matka-Boza-z-Monte-Cassino-nad-grobowcem-sw.-Scholastyki

Nasza Wspólnota, aby uczcić naszą Patronkę, kilka lat temu ubogaciła Oficjum na jej Uroczystość. Powstały  teksty i skomponowano melodie do hymnów i antyfon, dobrano czytania. Ku naszej wielkiej radości uzyskałyśmy zatwierdzenie wszystkiego u odpowiednich władz duchownych.

W naszym Opactwie cieszymy się szczególną obecnością św. Scholastyki w Jej relikwiach.

„O święta Scholastyko pociągnij nas swoim przykładem, abyśmy i my bardziej miłowali.”  Amen