Wielki Post

KrzyzŚroda Popielcowa rozpoczyna okres Wielkiego Postu. To dla nas szczególny czas przylgnięcia na nowo całym sercem do Pana.

Św. Benedykt w Regule pisze o tym czasie w dwóch rozdziałach:

 

49. O zachowaniu Wielkiego Postu

„1 Dobrze by było wprawdzie, by mnich w każdym czasie żył tak, jak należy żyć w Wielkim Poście, 2 lecz tylko nieliczni mają taki stopień cnoty. Dlatego też radzimy, żeby przynajmniej w dniach Wielkiego Postu bracia zachowali nienaruszoną nieskazitelność swego życia, 3 usiłując naprawić w tych świętych dniach wszelkie zaniedbania innych okresów. 4 Uczynimy to wówczas w sposób godny, jeśli będziemy wystrzegać się wszelkich błędów, oddamy się zaś modlitwie zmieszanej ze łzami, czytaniu, skrusze serca i wyrzeczeniu.

5 Tak więc w tych dniach dorzućmy coś niecoś do zwykłych obowiązków naszej służby: dodatkowe modlitwy, ograniczenia w jedzeniu i piciu. 6 Niechaj każdy ponad wyznaczoną sobie miarę z własnej woli ofiaruje coś Bogu w radości Ducha Świętego (1 Tes 1,6), 7 to znaczy: niechaj odmówi swojemu ciału trochę z jedzenia, picia, snu, rozmów, czy żartów i niech wygląda świętej Paschy pełen duchowej radości i tęsknoty.

8 Każdy jednak powinien przedstawić swemu opatowi, co zamierza ofiarować, aby ofiara ta została objęta jego modlitwą i wolą. 9 To bowiem, co dzieje się bez zgody ojca duchownego, zostanie poczytane za zuchwalstwo i zarozumiałość, nie za zasługę. 10 Wszystko zatem należy czynić za zgodą opata.

 

48. O codziennej pracy fizycznej

(…)

14 W dniach Wielkiego Postu od rana do końca godziny trzeciej niech poświęcą czas czytaniu, a następnie do końca godziny dziesiątej wykonują powierzoną im pracę. 15 W tych dniach Postu każdy otrzyma z biblioteki jedną książkę, którą powinien przeczytać od pierwszej do ostatniej strony w całości. 16 Książki te trzeba rozdać na początku Wielkiego Postu.”

Tak więc, każda z Sióstr podejmuje dodatkowe zobowiązania : dodatkowe modlitwy, dodatkowe umartwienia w jedzeniu i piciu, oraz wyznacza sobie zakres jałmużny wielkopostnej – w formie dobrych uczynków, czy dodatkowej pracy na rzecz Wspólnoty. Wszystko przedstawia Przełożonej.

W Wielkim Poście, tak jak w Adwencie, nie przyjmujemy gości na rekolekcje czy odwiedziny.   Także nie otrzymujemy, ani nie piszemy listów. Wszystkie, które w tym czasie przyjdą dostajemy podczas wielkanocnego śniadania.

Każda z Sióstr otrzymuje też z biblioteki duchową lekturę, którą ma obowiązek przeczytać.

Wielki Post, jak powiedział Papież Franciszek  „jest drogą Ludu Bożego ku Wielkanocy, drogą nawrócenia, walki ze złem bronią modlitwy, postu i miłosierdzia.” I mówił dalej: „Ludzkość potrzebuje sprawiedliwości, pojednania, pokoju i może je mieć, tylko powracając całym sercem do Boga, który jest ich źródłem.”

Nie jest obojętne to, jak żyjemy, jak podejmujemy łaskę Wielkiego Postu, bo każdy swoją postawą przyczynia się do wzrostu lub osłabienia nie tylko siebie samego, ale też i innych, naszych sióstr i braci, bo stanowimy „jedno ciało w Chrystusie”.

Uroczystość św. Scholastyki

 

Sw.Scholastyka-nasza10 lutego obchodzimy Uroczystość św. Scholastyki, bliźniaczej siostry św. Benedykta. Ona to właśnie jest duchową Matką Mniszek Benedyktynek. Urodziła się ok. roku 480 w Nursji (Włochy), a zmarła prawdopodobnie w 542 (wg. Encyklopedii Katolickiej) lub 547 wg. innych źródeł.

Jak informuje nas św. Grzegorz Wielki w II Księdze Dialogów, św. Scholastyka „od najwcześniejszego dzieciństwa była poświęcona wszechmogącemu Panu”. Założyła pierwszy Klasztor mniszek żyjących wg. Reguły św. Benedykta. W V – VI wieku nie było w Kościele zwyczaju, by kobieta zakładała nowy zakon.

Miała zwyczaj odwiedzania swego Brata raz w roku. Spotkania odbywały się na ziemi klasztornej w grocie, która zachowała się do dziś. Prowadzili wówczas duchowe rozmowy. O czym dokładnie rozmawiali? - nie wiemy. Dla potomnych pozostał opis cudu nagłej burzy z ulewą, błyskawicami i piorunami, która rozpętała się, po serdecznej modlitwie świętej mniszki . Usłyszała bowiem odmowę Brata na jej prośbę, by tym razem rozmawiać całą noc, aż do rana. Św. Benedykt pragnął być posłuszny swej Regule zakonnej i wrócić na noc do klasztoru. Pan wysłuchał miłującego serca Scholastyki, która może już przeczuwała, że to jest ich ostatnie na tej ziemi spotkanie i zesłał tak gwałtowną burzę, że Benedykt z towarzyszącymi mu Braćmi, chcąc – nie chcąc, musieli pozostać w grocie. „ Więcej osiągnęła ta, która więcej kochała”, podsumowuje opowiadanie św. Grzegorz Wielki.Matka-Boza-z-Monte-Cassino-nad-grobowcem-sw.-Scholastyki

Nasza Wspólnota, aby uczcić naszą Patronkę, kilka lat temu ubogaciła Oficjum na jej Uroczystość. Powstały  teksty i skomponowano melodie do hymnów i antyfon, dobrano czytania. Ku naszej wielkiej radości uzyskałyśmy zatwierdzenie wszystkiego u odpowiednich władz duchownych.

W naszym Opactwie cieszymy się szczególną obecnością św. Scholastyki w Jej relikwiach.

„O święta Scholastyko pociągnij nas swoim przykładem, abyśmy i my bardziej miłowali.”  Amen

 

Dzień Życia Konsekrowanego

 

2 lutego w Uroczystość Ofiarowania Pańskiego, obchodzimy XVIII Dzień Życia Konsekrowanego, który bł. Papież Jan Paweł II ustanowił w 1997 r.

Konsekracja (z łac. consecratio – pobłogosławienie, poświecenie; tego samego słowa używa się do określenia przeistoczenia chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa podczas Eucharystii) oznacza, że my jako mniszki benedyktynki, tak jak cała rzesza Sióstr i Braci z zakonów kontemplacyjnych  i czynnych oraz instytutów życia apostolskiego i instytutów świeckich i wraz z dziewicami konsekrowanymi żyjącymi w świecie, jesteśmy całkowicie oddane Bogu, należymy do Boga poprzez złożone śluby życia wg. rad ewangelicznych : czystości, ubóstwa i posłuszeństwa.

W tym dniu rozważamy Tajemnicę naszego powołania, ofiarowania siebie, wybrania – przez Boga bez naszych zasług – z Miłości... i prosimy o modlitwę w naszej intencji.

 

Święto Nowicjatu

 

Nasze-Nowicjuszki15. stycznia 2014r. we wspomnienie św. Maura i Placyda – uczniów św. Benedykta, obchodziłyśmy w naszym Domu, jak co roku, Święto Nowicjatu. W większości wspólnot konsekrowanych, taki dzień obchodzi się w Oktawie Bożego Narodzenia, w święto świętych Młodzianków męczenników- 28. grudnia.

O Maurze i Placydzie wspomina św. Grzegorz Wielki w II Księdze Dialogów, w której zawarł biografię św. Benedykta. Opowiada on m.in. o tym, jak Brat Maur w duchu posłuszeństwa, otrzymawszy błogosławieństwo od św. Ojca Benedykta, uratował tonącego w jeziorze, daleko od brzegu małego Placyda, biegnąc po wodzie, jak niegdyś św. Piotr. Mały Brat Placyd tonąc, zobaczył nad swoją głową płaszcz Opata i myślał, że to On właśnie go z wody wyciąga...sw.-Benedykt-wraz-z-sw.-Maurem-i-Placydem

Obaj święci są dla młodych Sióstr ( i nie tylko) wzorem gorliwości zakonnej.

Nasze 2 „białe” Siostry przygotowały w tym dniu dla całej Wspólnoty wiele miłych niespodzianek. Po południu była radosna rekreacja, podczas której Nowicjuszki zaprezentowały przygotowany program oraz podzieliły się radością z otrzymanych z okazji ich święta prezentów.

W tym dniu modliłyśmy się szczególnie za nasz Żarnowiecki Nowicjat i o dar nowych powołań.

 

Jubileusz 50 – lecia profesji

monastycznej

S. Przeoryszy Gabrieli OSB

W dniu 2.10.2013. nasza S. Przeorysza Gabriela Żądło OSB rozpoczęła swój Rok Jubileuszowy! Dokładnie 50 lat temu, złożyła na ręce, już śp. Matki Ksieni Edyty Samuk OSB, pierwsze śluby zakonne. Był to rok 1963. Miała wówczas 21 lat. Do klasztoru Mniszek Benedyktynek w Żarnowcu wstąpiła 3 lata wcześniej – we wrześniu 1960 roku.

Rok Złotego Jubileuszu rozpoczęła uroczysta Msza św. w naszej klasztornej Kaplicy. Modlitwie przewodniczył Ks.Tadeusz Rozalik SDB – przyjaciel naszego Opactwa. W kameralnej atmosferze modlitwy, skupienia, liturgicznych śpiewów uwielbiałyśmy Pana za dar życia i powołania S. Przeoryszy Gabrieli oraz za tak wiele dobra, jakie przez Jej posługę otrzymałyśmy my i wszyscy nasi Goście, a także mieszkańcy okolicznych wiosek.

Rok jubileuszowy dopiero się rozpoczął.

Świętować będziemy dalej.....

S.Przeorysza Gabriela OSB